...
1397/08/02 8:28:03 بعد از ظهر بدون نظر دسته‌بندی نشده

1- خصوصیات عمومی قرقاول

قرقاول یکی از زیباترین پرنده ها در راسته ماکیان است. قرقاول ها نظیر مرغ و خروس خانگی جزو ماکیان تقسیم بندی شده و از نظر مشخصات ظاهری و فیزیولوژیکی کم و بیش تمام خصوصیات گروه ماکیان را دارند. قد پرنده به اندازه مرغ و خروس معمولی بوده ولی پر های دم در قرقاول رشد بسیار زیادی کرده، به طوری که در برخی از نژاد ها، طول بدن پرنده نر حدود 85 و طول بدن پرنده ماده 60 سانتی متر است. در حالی که طول دم به 5/1 متر می رسد و به این ترتیب طول بدن پرند نر از سر تا دم به 2 متر می رسد. ارتفاع قرقاول ها از 50 تا 100 سانتی متر است. وزن قرقاول های بالغ بین 2 تا 3 کیلوگرم است و تنها در نژاد آرگون وزن پرنده به 5 تا 6 کیلوگرم می رسد. رنگ پروبال پرنده در نرها و در ماده ها خاکستری مایل به قهوه ای است. سر پرنده کوچک بوده و دارای منقار کوتاه و خمیده می باشد.

جنس نر و ماده این پرنده کاملا با هم تفاوت دارند و رنگ پر آن ها بر حسب زیر گونه جنس و سن تغییر می کند. نر های بالغ پروبال رنگین و پر زرق و برق و دمی دراز تر و سر و گردن آن ها به رنگ سبز تیره و براق است. در قرقاول های ماده رنگ پر ها نخودی تیره با لکه های قهوهای زیاد به رنگ محیط اطراف است که باعث می شود در دوران طولانی خوابیدن روی تخم ها و زمان پرورش جوجه ها از دید دشمنان پنهان بماند.

گروه دوم، قرقاول های دم کوتاه هستند که تعداد آن ها کم و اکثراً درر نواحی مرتفع به خصوص در ارتفاعات هیمالیا و چین زندگی می نمایند. طول عمر قرقاول ها حدود 15 سال است و در 8 ماهگی به بلوغ جنسی می رسند و تخم گذاری را آغاز می کنند.

وزن تخم قرقاول ها بین 25 تا 35 گرم و به طور متوسط 2/31 گرم است. تخم قرقاول ها به رنگ کرم و یا قهوهای زیتونی قابل مشاهده است.

2- جوجه کشی طبیعی

در طبیعت قرقاول معمولاً در بوته زازها و علفزار ها زندگی و در همان محل جفت گیری می کند. قرقاول ها در سن 8 ماهگی از نظر جنسی بالغ می شوند و می توانند تخم گذاری کنند. نسبت جنسی قرقاول ها در طبیعت مانند مرغ خانگی است و معمولاً یک پرنده نر دارای چندین مرغ است. اواخر زمستان و اوایل بهار فصل شروع جفت گیری و تخم گذاری در قرقاول ها است. البته شروع فصل تخم گذاری با توجه به گونه قرقاول و شرایط آب و هوایی تحت تاثیر قرار می گیرد. زمستان های بسیار زرد معمولاً زمان تخم گذاری را به تعویق انداخته و دوره تخم گذاری را کوتاه می کند.

پرنده نر در طول فصل بهار قلمرو خود ار مشخص می کند و اجازه ورود به دیگر نر ها را به قلمرو خود نمی دهد. در اوایل فصل بهار، ماده ها علاقه به جفت گیری نشان نمی دهند و بعد از گذشت چند روز سر انجام نر خود را انتخاب می کنند.

در طبیعت، نسبت جنسی در جمعیت های تولید مثلی به طور میانگین حدود 2 تا 3 مرغ به ازای هر قرقاول هنر است. قرقاول ماده بعد از جفت گیری آشیانه ای رای خود ساخته و در آن تخم گذاری می کند.

تعداد تولید شده از قرقاول ها در یک فصل تخم گذاری 20 تا 90 تخم متغیر است. اما تعداد تخم یک قرقاول ماده برای تولید جوجه و انکوباسیون طبیعی ممکن است حداکثر تا 20 تخم در هر دوره تخم گذاری باشد. قبل از شروع دوره کرچی هر قرقاول ماده به طور مستمر و در هر روز یک تخم می گذارد تا این که به یک باره دوره تخم گذاری متوقف شده و دوره کرچی و خوابیدن قرقاول بر روی تخم ها شروع می شود. معمولاً در اثر یک جفت گیری موفق بین قرقاول نر و ماده، پرنده ماده می تواند 25 تا 30 روز تخم نطفه دار تولید نماید. قرقاول های نر در انتخاب محل آشیانه و خوابیدن بر روی تخم ها و در مراحل پرورش جوجه ها تاثیری ندارند و به ماده ها کمک نمی کنند. آشیانه قرقاول ها معمولاً بر روی زمین و در حاشیه بوته زارها، علفزارها و نواحی با پوشش متراکم ساخته شده و بستر آن با کاه، علف های کوچک، شاخ و برگ درختان و همچنین کرک و پر پوشیده می شود. گاهی اوقات قرقاول ها تخم های خود را علاوه بر آشیانه خود در آشیانه سایر قرقاول ها و حتی آشیانه کبک ها می گذارند. بنابراین در برخی موارد می توان آشیانه بزرگی شامل 12 تا 15 تخم با رنگ های متفاوت پیدا کرد. میانگین تعداد تخم های هر آشیانه بین 8 تا 13 تخم است. رنگ تخم ها از یک پرنده به پرنده دیگر معمولاً متفاوت بوده و ممکن است قهوه ای تیره، سبز زیتونی و یا آبی رشن باشد. طول دوره انکوباسیون طبیعی در قرقاول به طور متوسط 23 روز است و در طول این دوره مرغ ضمن تامین درجه حرارت و رطوبت مناسب برای تخم ها، آن ها را به طور مرتب می چرخاند. هر چند تخم های موجود در آشیانه طی دو یا 3 هفته گذاشته شده اند، اما در پایان دوه انکوباسیون تقریباً تمام تخم ها به صورت همزمان و تنها به فاصله چند ساعت از یکدیگر تفریخ می شوند در طبیعت، طی هفته اول و دوم جوجه ها نیاز به گرمای بدن مادر دارند و با تکمیل پوشش بدن این نیاز به تدریج کم می شود. معمولاً از هفته سوم به بعد نیاز جوه ها به مادر و آشیانه مرتفع شده و تقریبا مستقل می شوند.

3- تشکیل گله مولد به منظور جوجه کشی مصنوعی

در جوجه کشی قرقاول اولین اقدام مهم، انتخاب گله مولد است. پرنده مولد نباید از نظر ویژگی های ظاهری مشکی داشته باشد و با توجه به هدف پرورش (شکار یا گوشت)، آن را انتخاب کرد. نسبت پرنده نر به ماده در طبیعتم یک نر به یک ماده است اما در پرورش صنعتی معمولاً به ازای هر 8 تا 10 پرنده ماده یک قرقاول نر در نظر می گیرند. به منظور باروری بهتر، خروس ها بیش از بهار باید درحداقل به مدت 4 هفته در کنار مرغ ها باشند.

قرقاول ها برای زندگی به محوطه آزاد و بهتری نیاز دارندو با توجه به خصوصیات پروازی، از سالن های پرورش طیور تجاری کم تر می توان برای پرورش این پرنده بهره برد، مگر برای پرورش جوجه ها در چند هفته اول زندگی، پرورش قرقاول در 3 مرحله انجام می شود که شامل سالن پرورش، محوطه آزاد یا بهار بند و پن پرواز می باشد. فضای پیشنهادی در5 هفته اول زندگی در سیستم متراکم 04/0 متر مربع به ازای هر پرنده یا به عبارتی 25 قطعه جوجه در هر متر مربع از کف سالن می باشد. در سن 5 تا 7 هفتگی که پرنده ها در ساعاتی از روز به بیرون سالن منتقل می شوند (محوطه آزاد یا بهار بند)، فضای لازم 2/0 تا 4/0 متر مربع به ازای هر پرنده (5/2 تا 5 قطعه در هر متر مربع) است.

بعد از 7 هفتگی و آغاز هفته هشتم، انتقال قرقاول ها به پن های پرواز آغاز می شود. در این صورت فضای مورد نیاز با توجه به جثه پرنده و پرواز کزدن آن به 2 متر مربع به ازای هر پرنده می رسد. در صورت تراکم بالا عمل نوک چینی الزامی است، در غیر این صورت، احتمال مشکل کانی بالیسم گله افزایش می یابد.

کف سالن پرورش بهتر است از جنس بتن باشد. دیوار های سالن باید از بتن و یا مصالح ساختمانی مناسبی ساخته شود که جوندگان یا حیوانات وحشی دیگر نتوانند به داخل سالن نفوذکنند. برای محصور کردن و بهار بند نیز از توری های سیمی از جنس فولاد یا گالوانیزه استفاده می شود، به طوری که ارتفاع آن بین 8/1 4/2 متر باشد. کف پن پرواز را نیزمی توان مانند محوطه آزاد با شن و ماسه به ضخامت حدود 10 سانتی متر پوشاند. وجود شن برای تمیز، براق و مرتب نگه داشتن پر های زینتی پرنده مفید است.

در سیستم متراکم، به دلیل کنترل دما، معمولاً تخم گذاری قرقاول ها به موقع انجام می شود. تغذیه قرقاول ها با یک چیره متعادل و کنترل انگل های داخلی و خارجی و پیش گیری از بیماری ها، به تخم گذاری هر چه سریعتر و بهتر پرنده در آغاز فصل و همچنین افزایش میزان تخم گذاری کمک می کند. ژنتیک یکی از عوامل مهم در تولید تخم به شمار می رود. در برخی موارد تلافی سویه ها در میزان تولید، اثر منفی دارد. بنابراین، بهتر است که تنها از یک سویه قرقاول به منظور تولید گله مولد استفاده شود.

 پرورش گله مولد قرقاول.

4- جمع آوری و نگه داری تخم از گله مولد

فصل تخم گزاری قرقاول ها از فروردین تا مرداد ماه و تعداد تخم در دوره 12 عدد است. وزن تخم قرقاول بین 55 تا 60 گرم و به طور متوسط 7/57 گرم است. با توجه به این که دوره تخم گذاری در مرغ 5 ماه است، لذا باید حداکثر تلاش در زمینه جوجه کشی از تمام تخم ها صورت گیرد. به این منظور باید روزانه و به شکل منظم تخم ها را جمع آوری کرد. توصیه می شود حداقل 4 بار در روز تخم ها جمع آوری شوند. وجود لانه تخم گذاری، پرنده را تشویق به تخم گذاری درون آن می کند و میزان تخم های شکسته شده را کاهش می دهد. از طرفی از تخم گذاری پراکنده گله نیز جلوگیری می کند. تم ها تا زمان ورود به دوره انکوباسیون بایددر دمای 13 تا 18 درجه سانتی گراد و رطوبت 75 درصد نگهداری شوند. نگه داری تخم ها در دما های بالاتر موجب کوتاه شدن مدت زمان زخیره تخم ها در انبار، افزایش متابولیسم و از دست دادن بیش از حد آب می شود. مدت زمان ذخیره سازی تخم و کیفیت تخم مرغ با هم ارتباط دارند. در اوایل دوره تخم گذاری که کیفیت آلبومین بالا است می توان طول مدت نگهداری تخم را افزایش داد و پس از آن، به دلیل کاهش کیفیت آلبومین، مدت زمان نگهداری تخم کاهش می یابد. تخم ها باید حداقل یک روز در اتاق نگهداری بمانند. علت این موضوع انجام عمل کندلینگ، برای تشخیص کیسه هوایی تخم و کنترل غلظت سفیده است. هرچه زمان نگهداری تخم ها افزایش یابدمیزان جوجه در آوری کاهش می یابد. بهتر است انتهای کوچک تخم به سمت پایین باشد. در مدت ذخیره سازی، تخم ها حداقل دو بار در روز با زاویه 45 درجه از حالت عمودی با دست چرخانده می شوند تا از چسبیدن زرده به پوسته جلوگیری شود.

تخم قرقاول ممکن است کثیف و آغشته به فصولات پرنده باشد و باید آن ها را تمیز کرد. تخم ها را می توان به مدت 3 دقیقه با آب 43 تا 46 درجه سانتی گراد شست و شو و سپس با ماده ضد عفونی کننده مناسب به صورت اسپری یا گاز دهی ضد عفونی کرد. تخم ها باید در دمای اتاق خشک شوند. در صورت گاز دهی لازم است قبل از قرار دادن تخم ها در دستگاه جوجه کشی، آن ها را در معرض گاز فرمالدئید قرار داد.

هنگام انتخاب تخم قرقاول برای چیدن در دستگاه جوجه کشی باید هر گونه تخم مرغ مشکل دار از جمله شکسته، با شکل غیر طبیعی و بزرگتر یا کوچک تر از حالت عادی را جدا کرد. تخم های کثیف و آلوده نیز همان طور که گفته شد باید جدا شده و بلدرچین خوبی نظافت شوند.

5- چیدن تخم ها در دستگاه ستر

تخم قرقاول به سادگی تخم مرغ هچ می شود. جوجه کشی قرقاول ممکن است به روش صنعتی یا به شکل سنتی و طبیعی صورت گیرد که البته در حالت سنتتی میزان جوجه در آوری به شدت کاهش می یابد. طول دوره جوجه کشی قرقاول 23 تا 28 روز است. این زمان ممکن است تحت تحت تاثیر عوامل متعدد همچون سن پرنده ، شرایط انبار تخم ها، مدیریت دوره جوجه کشی، حرارت و رطوبت تخم ها متغیر باشد. تخم ها تا سن 21 روزگی در انکوباتور (ستر) می مانندو پس از آن تا زمان هچ به دستگاه هچر منتقل می شوند. درجه حرارت دستگاه ستر 5/37 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی آن 57 تا 63 درصد در نظر گرفته می شود. وجود رطوبت در هچر مانع چسبیدن جنین به پرده های داخل تخم و پوسته می شود.

در صورتی که رطوبت لازم تامین نشود،خروج جوجه ها از تخم و شکستن پوست سخت تر خواهد بود. وجود جریان هوا به طور دائم در انکوباتور باعث دفع دی اکسید کربن تولید شده توسط جین شده و اکسیژن کافی را برای آن ها فراهم می کند.تخم ها در دوره جوجه کشی ، باد به شکل منظم چرخش یابد. در صورت ثابت بودن تخم ها، زرده و نطفه به دلیل وزن حجمی کمتر نسبت به سفیده به طرف بالا می روند و به پوسته می چسپند. در این صورت، جنین قادر به رشد طبیعی خودنیست. در صورت عدم وجود دستگاه اتوماتیک، حداقل روزی دو تا سه بار به صورت دستی باید تخم ها چرخش یابند. چرخش تخم ها به ویژه در طول هفته اول بایدبه آرامی و با احتیاط کامل انجام گیرد، زیرا در طول این مدت جنین در حال رشد، دارای عروق خونی بسیار ظریف و حساسی است که با کوچکترین ضربه ناگهانی گسسته شده و مرگ جنین را به دنبال خواهد داست.

در صورت چرخش دستی، بهتر است یک علامت بر روی یک بخش تخم زده شود تا در زمان چرخش میزان آن کنترل شود. روش معمول قرار دادن تخم ها به طور قائم می باشد که در این حالت محفظه هوا واقع در انتهای پهن تخم در بالای تخم قرار می گیرد. زاویه چرخش به میزان 45 درجه از خط عمود به طرف زاویه مخالف است. هرگز نباید تخم ها را در یک جهت چرخانید، زیرا این کار تشکیل غشای کوریو آلانتوئیس و دیگر غشای جنینی را مختل خواهد کرد و به سایر ساختار های تخم صدمه خواهد زد. باتوجه به این که شب ها تخم ها چرخش نمی یابند، باید توجه داشت که تخم ها دو شب متوالی در یک جهت نباشند. در سه روز آخر که تخم ها در هچر قرار می گیرند، عمل چرخاندن انجام نمی شود تا جنین در موقعیت مناسب برای خروج از تخم قرار بگیرد. همچنین طی این مدت درب دستگاه هچر نباید زیاد باز شود تا دما و رطوبت مناسب برای تخم ها تامین شود.

دما و میزان چرخش تخم ها دو فاکتور مهم در خروج جوجه ها از تخم است. تغییر زیاد درجه حرارت (زیاد یا کم) و عدم چرخش تخم بیش از 24 ساعت، میزان جوجه در آوری را به شدت کاهش خواهد داد. رطوبت، تاثیر کم تری بر تفریخ جوجه ها می گذارد اما هنگامی که تخم ها به مدت طولانی در معرض تنش رطوبتی قرار گیرند، هچ شدن جوجه ها به شدت کاهش می یابد.

6- کندلینگ (نور بینی تخم ها)

نور بینی یا کندلینگ تخم قرقاول مکن است در روز های ابتدایی جوجه کشی و یا در مراحل مختلف این دورهانجام شود. معمولاً در پاین هفته اول و هفته دوم انکوباسیون با انجام عمل کندلینگ می توان تخم های غیر بارور و یا جنین مرده را در قرقاول مشخص و آن ها را از دستگاه خارج نمود. برای این کار تخم ها را دی یک اتاق تاریک در مقابل یک لامپ روشن یا دستگاه مخصوص کندلینگ قرار می دهند و ضعیت جنین و تخم را مورد بررسی قرار می دهند.

جنین سالم به صورت لکه ای سیاه در بالای تخم و نزدیک به اتاقک هوایی مشاهده می شود. انشعابات و رشته های عروقی شبیه تار عنکبوت در اطراف این لکه قابل مشاهده است. عبور نور از تخم مرغ و شفافیت داخل ان دلیل عدم رشد جنین بوده و تخم باید از دستگاه خارج شود.

7- چیدن تخم ها در دستگاه هچر

تخم هار در روز 21 از ستر به هچر منتقل می شوند و از این زمان تا روز 23 و در برخی موارد برای مدت طولانی تر (تا 26 روز) تخم ها در هچر می مانند تا جوجه ها همه از تخم خارج شوند. چرخش تخم ها در دستگاه هچر متوقف می شود. برای انتقال تخم ها از ستر به دستگاه هچر باید دقت و سرعت کافی داشت. این عملیات با توجه به تعداد تخم ها از چند دقیقه تا یکی دو ساعت به طول می انجامد. معمولاً اگر دمای اتاق ستر و هچر مناسب باشد (34 درجه سانتی گراد) و در هنگام جا به جایی تخم ها از شانه های ستر به سینی های هچر دچار تکان شدید نشوند، درصد جوجه در آوری تخم ها کاهش نخواهد یافت. اما طو لانی شدن مدت جا به جایی تخم ها و دمایی پایین محل انجام عملیات باعث ایجاد شوک حرارتی و کاهش جوجه در آوری خواهد شد.

درجه حرارت هچر حدود 37 تا 5/37 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی آن 74 تا 75 درصد تنظیم می شود. هنگامی که دوره جوجه کشی کامل شد، جوجه ها با استفاده از دندان تخمی (زایده ای در بالای نوک)، انتهای پهن تخم را شکسته و حدود 10 ساعت طول می کشد تا جوجه خیس کاملاً خشک شود.

پس از خروج اولین جوجه از تخم، 24 ساعت طول می کشد تا سایر جوجه ها بیرون بیایند. معمولاً جوجه ها پس از تفریخ تا 72 ساعت بدون آب و غذا می توانند زنده بمانند ودر این مدت از کیسه زرده برای تامین احتیاجات خود استفاده می کنند. با این حال، باید هر چه زودتر آن ها را از دستگاه خارج کرد و با دقت در جعبه های ویژه به سالن جوجه ریزی انتقال داد. طبیعت نیز مرغ مادر جوجه ها را حدود 3 تا 4 ساعت زیر خود پناه می دهد تا کمی خشک شوند و سپس به جایی خارج از آشیانه هدایت می کند تا کاملاً خشک شوند.

پس از خروج جوجه ها از تخم آن ها را از دستگاه هچر خارج کرده و برای انجام مراحل بعدی به یک سالن مناسب انتقال می دهند. از دست دادن آب بدن جوجه ها باعث ایجاد استرس و حتی مرگ جوجه های تازه هچ شده می شود و به همین دلیل جوجه ها نباید در هچر خشک شوند. پس از خروج همه جوجه ها از تخم و در حالی که حدود 5 درصد بدن آن ها مرطوب است باید آن ها را از هچر خارج نمود. اگر درجه حرارت سالن نگهداری جوجه ها پس از انتقال جوجه ها از هچر24 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 75 درصد باشداحتمال از دست دادن آب بدن و سرم خوردگی جوجه ها به حداقل می رسد. در این مرحله جوجه های ناقص و حذفی از مابقی جدا می شوند. تعیین جنسیت جوجه قرقاولها با استفاده از رنگ و بررسی مقعد در روز اول پس از تولید انجام میب شود. جوجه ها در صورت نیاز واکسن نیوکاسل و مارک را در روز اول دریافت کرده و پس از شمارش برای انتقال به مراکز پرورش آن ها راه در کارتن قرار می دهند.

بعد از فرآیند جوجه کشی، مهمترین موضوع نظافت و ضدعفونی دستگاه جوجه کشی است. بهداشت مناسب، خطر ابتلا به بیماری ها رادر دوره جوجه کشی بعدی کاهش می دهد. لذا باید دستگاه و سینی های آن را شست و تمیز کرد و سپس با گاز فرمالدئید به مدت 10 دقیقه ضد عفونی نمود. گاز فرمالدئید از واکنش فرمالین و پرمنگنات پتاسیم ایجاد می شود. به ازای هر متر مکعب از فضای دستگاه 35 میلی لیتر فرمالین 40 درصد به 25 گرم پرمنگنات پتاسیم در یک ظرف مقاوم به حرارت اضافه می شود. باید توجه نمود که حتما فرمالین روی پرمنگنات لریخته شود، زیرا عمل عکس آن باعث انفجار می شود.

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی شده توسط سی پنل سنتر